Πέμπτη 11 Μαΐου 2017

ΟΛΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

Όλο το βράδυ κατάπινα μικρές φάλαινες
Ένα ολόκληρο κοπάδι που περνούσε μέσα από το μαύρο καλώδιο του τηλεφώνου
Το πρωί κατάπια το τηλέφωνο
Το μικρό καφέ τραπεζάκι στη γωνία έμεινε άδειο
Η πρίζα του στο τοίχο έχει πάρει τώρα τη θέση του κάδρου
Μετά ξερίζωσα την άσπρη ξύλινη πόρτα, το παράθυρο και τη σκεπή με τα κόκκινα κεραμίδια
Τα πουλιά μπορούν να μπαίνουν ανενόχλητα
Ένας πελαργός έφτιαξε τη φωλιά του στη κεραία της τηλεόρασης
Έχω στολίσει μ’ αυτή το βάζο της τραπεζαρίας
Το μεγάλο μαύρο κουτί το πέταξα στο κάδο της ανακύκλωσης
Είναι στο απέναντι στενό
Νομίζω πως δεν θα αδειάσει ποτέ
Ανακυκλώσιμο υλικό που δεν ανακυκλώνεται
Τους παράταιρους ήχους του έχω καταχωνιάσει στο πατάρι
Τους κλείδωσα τρεις φορές γυρνώντας το κλειδί
Ακούω μόνο τιτιβίσματα και ήχους από τον ουρανό
Μαζί με τις μικρές φάλαινες κατάπια και τα συγκλονιστικά νέα
που κουβαλούσαν στην πλάτη τους
Τα σκορπούσαν παντού
Νομίζω ότι δεν θα ξαναβγούν ποτέ ξανά από το στομάχι μου
Τις χώνεψα πια
Δεν θέλω να τις ξανακούσω
Δεν θέλω να τις δω
Θέλω να έχω το σπίτι μου ανοιχτό
Από παντού να μπαίνουν μόνο τα πουλιά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα δυο κρεβάτια Στο διπλανό δωμάτιο ακούω ένα κορίτσι να φωνάζει μαμά. Είναι την ώρα που διαβάζω τα καλλιγραφικά γράμματα σε μια πινακίδα ...