Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Επιλεγμένα

ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΕΛΑΓΙΑ

-Αλήθεια Πελαγία, μέρες τώρα σε βλέπω να πετάς ανήσυχα από κλαδί σε κλαδί -Θαρρώ πως πετάνε μόνο οι σκέψεις μου Λεμονιά. Τρυπάνε τον αέρα λες και είναι καταφύγιο -Λέω πως λίγες φορές σε είδα έτσι -Αυτή τη φορά Λεμονιά νομίζω πως ο κύκλος στενεύει. Με πληγώνουν εκείνοι. Αλλιώτικοι. Μονάχοι. Λες και ποτέ τους δεν έχουν δει τη θάλασσα. Οι σκέψεις τους μπερδεύτηκαν πολύ. Ζητάνε πολλά Λεμονιά. Στύβουν τους ανθρώπους.  -Ρώτα και μένα Πελαγία. Τον ξέρω καλά αυτόν το πόνο. Στάσου όμως. Θαρρώ πως έσκασε ένας ανθός εκεί ανάμεσα στα φύλλα μου. Παράταιρη εποχή…
Η Πελαγία στάθηκε. Ο ανθός άνθησε την κατάλληλη εποχή. Τον κοίταξε. Τον μύρισε. Θαρρείς και ολόκληρος ο τόπος μοσχομύρισε με δαύτο. Άνοιξε τα φτερά της διάπλατα. Τώρα τρυπούσε τον αγέρα και εκείνος θρόιζε θαρρείς και τραγουδούσε. Ένα τραγούδι αλλιώτικο απλώθηκε διάσπαρτο στον αγέρα. Η Πελαγία πήρε βαθιά αναπνοή. Και η Λεμονιά την έχασε για λίγο από τον ορίζοντα...

Τελευταίες αναρτήσεις

ΥΦΑΙΝΩ ΑΡΓΑ

ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑ ΑΝΤΙΓΟΝΗ

ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΕΛΑΓΙΑ

ΟΤΑΝ ΓΡΑΦΩ

ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΜΙΑ ΚΟΚΚΙΝΗ ΦΑΛΑΙΝΑ

ΟΛΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

ΚΙ ΟΜΩΣ ΔΕ ΡΕΩ ΣΥΧΝΑ

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ

ΤΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ