Δεν έχω εγώ παράθυρο
Ένα κατάρτι έχω που βλέπει μες τη θάλασσα
Ω και τι χαρά με συγκλονίζει!
Ίσως σε δω κάποιαν αυγή
Πριν στρώσω τα στρογγυλά μου
γράμματα επάνω στο τραπέζι
Μέσα στο πέλαγος
Στα μικρά ναυπηγεία
Με ένα ξύλινο κουπί
Και ένα λευκό πανί
Λουσμένο μες το γιασεμί
Και τα βασιλικό
Που τόσο αγαπούσες
