Καθώς αδειάζω
Σα στενό ρούχο
Που κρέμασες
Στo τοίχο
Γίνομαι κίτρινη μέδουσα
Μ’ ένα ολόκληρο λεμόνι
Καρφωμένο στο στήθος
Και τυλίγω
Τις άκρες απ΄τα πλοκάμια μου
Γύρω απ’ το λαιμό
Που στάζει
Μικρές σταγόνες χιόνι
Τα δυο κρεβάτια Στο διπλανό δωμάτιο ακούω ένα κορίτσι να φωνάζει μαμά. Είναι την ώρα που διαβάζω τα καλλιγραφικά γράμματα σε μια πινακίδα ...