ΝΑ ΒΡΩ ΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

Να βρω ένα παράθυρο

Να ανοίξω διάπλατα τις γρύλιες

Και να τινάξω τα λευκά σεντόνια

Τα κεντήδια τους να γίνουν άσπρα σύννεφα

Να μπει το μισοφέγγαρο, το φως απ την Αστραδενή

Οι τοίχοι να πάρουν το χρώμα του ουρανού

την ώρα που ο ηλιάτορας κρύβεται πίσω από τη σκιά

της κορυφής του Ολύμπου

Να τρέξουν τα λόγια τα γλυκά που άφησες πάνω στο μαξιλάρι

Και τα φιλιά να σμίξουνε με τον  Άρτεμη

Να βγάλουνε φτερά

Να γίνουνε κόκκινο κρασί

Να μας μεθύσουν

Και να ξεχάσω

Τις νύχτες που δεν είχαν φως

Τις νύχτες που μου κρύβανε τα αστέρια

Μαριάννα Γεωργοτά

ΓΡΑΜΜΕΣ ΓΕΜΑΤΕΣ ΠΟΥ ΧΑΡΑΖΟΥΝΕ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Γραμμές γεμάτες που χαράζουνε τον ουρανό

περιμένουν το φθινόπωρο

και αφήνουν πίσω μ΄ένα πέταγμα τους τα ζουμπούλια

Μοιάζουν με αιθέρια παρτιτούρα

που τα κομμάτια της κοιμίζουν σιωπηλά την άνοιξη

και καλούνε τη βροχή

να χορέψει τον πρωτόφερτο χορό της

Τα αηδόνια στέκονται λίγο πάνω στις κλωστές

και μετά ανοίγουν τα φτερά τους

Το κελαήδημα  τους  χάνεται μέσα στα χρώματα της ίριδας

γίνεται ο ήχος που τώρα σταλάζει πάνω στις στέγες των σπιτιών

και μας συντροφεύει ένα ολόκληρο χειμώνα

Μαριάννα Γεωργοτά