Ο μικρός πρίγκιπας

Ο μικρός πρίγκιπας των αστεριών μου χαϊδεύει τα μαλλιά

Χρόνια τώρα ζει σ’ ‘ένα σκονισμένο παλτό δίπλα στο πέτρινο τζάκι

Στη μισοξηλωμένη τσέπη που κάποτε καρφίτσωνα τη χρυσή μου γαρδένια

Μείναμε μόνοι και δυο

Εκείνος από τότε που είδε το φεγγάρι να βουλιάζει στα γκρίζα σύννεφα

Εγώ από τότε που βούλιαξα στο γκρίζο μου πάτωμα

ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΕ ΣΧΗΜΑ ΛΕΜΟΝΙΟΥ

Αστέρια σε σχήμα λεμονιού τρυπούσαν τον ουρανό και τα σύννεφα

Έπεφταν με ορμή στα κόκκινα κεραμίδια
Έσταζε το σπίτι χυμό λεμονιού
Και΄γω με μια διάφανη ομπρέλα μάζευα χούφτες κίτρινο χρώμα