Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΝΕΛΠΙΣΤΑ ΡΩΤΑΩ

Ανέλπιστα ρωτάω γιατί
Και εσύ απλώνεις τη χούφτα σου
Και μου χαρίζεις
Χιλιάδες φιλιά και χιλιάδες λόγια
Θαρρείς και μου χάρισες τη θάλασσα
Έτσι αλλιώτικα που ανατέλλει σήμερα ο ήλιος
στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Τα δυο κρεβάτια Στο διπλανό δωμάτιο ακούω ένα κορίτσι να φωνάζει μαμά. Είναι την ώρα που διαβάζω τα καλλιγραφικά γράμματα σε μια πινακίδα ...

  • Θα χω...
    Θα ‘χω έναν κήπο με κατακόκκινες ντομάτες και καλαμένια στηρίγματα Θα ‘χω και δέντρα πορτοκαλιές και λεμονιές καρυδιές και λιόδεντρα Θα ‘χω...
  • ΔΕΝ ΕΧΩ ΣΠΙΤΙ
    Δεν έχω σπίτι Ζω σ’ ένα ξέφωτο ανάμεσα στις θημωνιές Εκεί μπορώ να ζω χωρίς τις γραμμές των δαχτύλων μου Να χαϊδεύω τα στάχυα χωρ...