Δευτέρα 7 Απριλίου 2014

ΛΕΞΕΙΣ

Πόσο πεζές μου φαίνονται οι λέξεις
όταν μιλούν για αποφάσεις
Γνέφω
Στην άκρη του δρόμου
Καθώς λευκές γραμμές
με διαπερνούνε
Πετώ στην άκρη τα γράμματα που ορίζουν
Κρατάω μόνο τα στρογγυλά φωνήεντα
και σύμφωνα με γυριστές ουρές
Που φτιάχνουν ζουμπούλια
και πολύχρωμες αζαλέες
Ένα περβόλι
με λέξεις που αγαπάνε

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα δυο κρεβάτια Στο διπλανό δωμάτιο ακούω ένα κορίτσι να φωνάζει μαμά. Είναι την ώρα που διαβάζω τα καλλιγραφικά γράμματα σε μια πινακίδα ...