Συνάντησα ένα πουλί
ξεστράτισε μονάχο
μέσα από ένα διάφανο σμήνος
Είχε γυάλινα φτερά
και πούπουλα φτιαγμένα από σκόνη
Τα μικρά του πόδια λύγιζαν
στην πρώτη ανηφόρα
Δεν τραγουδούσε
μιλούσε για τα παραμύθια
Σήμερα παραμιλούσε,
για την ωραία κοιμωμένη τραύλιζε
για τον πρίγκιπα
που τον φίλησε χιλιάδες φορές
για τις μικρές κηλίδες αίμα
που έσταζαν τα χείλη της
για τη βελόνα που του κάρφωσε
στην καρδιά
Τόσα παραμύθια
τόση αγάπη και πόνο μαζί
ένα μικρό πουλί πώς να τ’ αντέξει
Ξεστράτισε μονάχο
με ξάφνιασε
σα φάνηκε μπροστά μου
Ξεψύχησε στα χέρια μου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου