Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2016

ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ ΦΟΡΩ ΕΝΑ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ ΑΔΕΙΑΝΟ

Κάθε πρωί φορώ ένα πουκάμισο
Αδειανό
Στην τσέπη την αριστερή
Κάθε πρωί
Μου το γεμίζεις με τριαντάφυλλα
Στη θέση της καρδιάς
Την ώρα που ξυπνάς
Σαν άγγελος
Έπειτα ολόκληρη η μέρα μου
Ευωδιάζει σαν ολάνθιστο περβόλι
στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Τα δυο κρεβάτια Στο διπλανό δωμάτιο ακούω ένα κορίτσι να φωνάζει μαμά. Είναι την ώρα που διαβάζω τα καλλιγραφικά γράμματα σε μια πινακίδα ...

  • Θα χω...
    Θα ‘χω έναν κήπο με κατακόκκινες ντομάτες και καλαμένια στηρίγματα Θα ‘χω και δέντρα πορτοκαλιές και λεμονιές καρυδιές και λιόδεντρα Θα ‘χω...
  • ΔΕΝ ΕΧΩ ΣΠΙΤΙ
    Δεν έχω σπίτι Ζω σ’ ένα ξέφωτο ανάμεσα στις θημωνιές Εκεί μπορώ να ζω χωρίς τις γραμμές των δαχτύλων μου Να χαϊδεύω τα στάχυα χωρ...