Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2014

ΔΕ ΚΡΥΒΟΜΑΙ ΠΙΑ

Δε κρύβομαι πια 
από τις λέξεις
Αυτές κρύβονται ξεδιάντροπα 
κάτω απ’ το δέρμα μου
Τρυπώνουν μονάχες
αργά
μέσα τη σάρκα μου
Γαντζώνονται 
γύρω από τις φλέβες μου
Ήσυχες πια
Αφήνουν μόνο
τους χτύπους της καρδιάς
Να ακούγονται σα κύμβαλα παράταιρα
Να μου καρφώνουν τα μηνίγγια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα δυο κρεβάτια Στο διπλανό δωμάτιο ακούω ένα κορίτσι να φωνάζει μαμά. Είναι την ώρα που διαβάζω τα καλλιγραφικά γράμματα σε μια πινακίδα ...